91 - سوره شمس
سوره شمس كه در حقيقت سوره تهذيب نفس و تطهير قلوب از ناپاكيها و ناخالصيها است، بر محور همين معنى دور مى زند، منتها در آغاز سوره به يازده موضوع مهم از عالم خلقت و ذات پاك خداوند براى اثبات اين معنى كه فلاح و رستگارى در گرو تهذيب نفس است قسم ياد شده، و بيشترين سوگندهاى قرآن را به طور جمعى در خود جاى داده است. و در پايان سوره به ذكر نمونه اى از اقوام متمرد و گردنكش كه به خاطر ترك تهذيب نفس در شقاوت ابدى فرو رفتند، و خداوند آنها را به مجازات شديدى گرفتار كرد، - يعنى قوم ثمود- مى پردازد، و با اشاره كوتاهى به سرنوشت آنها سوره را پايان مى دهد. در حقيقت اين سوره كوتاه يكى از مهمترين مسائل سرنوشت ساز زندگى بشر را بازگو مى كند، و نظام ارزشى اسلام را در مورد انسانها مشخص مى سازد ابىبنكعب از پيامبر صلیاللهعليهوآله روايت كرده كه فرمود: «هر كس سوره شمس را قرائت كند مثل آن است كه صدقه داده است هر چيزى را كه خورشيد و ماه بر آن تابيده است». معاويهبنعمار از امام صادق عليهالسلام روايت نموده است: «كسى كه سوره و الشمس و ضحاها و سوره و الليل اذا يغشى و سوره و الضحى، و سوره الم نشرح را در روز و شبش بسيار بخواند، در حضور او هيچ چيز نماند مگر اينكه روز قيامت به نفع او گواهى دهد؛ حتى موى او و پوست او و گوشت و خون و رگها و عصب و استخوان او و تمام آنچه از زمين رويد، و پروردگار عالم تبارك و تعالى گويد: قبول كردم شهادت شما را براى بنده ام و پذيرفتم آن را براى او، او را به بهشتهاى من ببريد تا هر كدام را دوست داشت انتخاب كند، پس آن را به او بدون هیچ منتى بدهيد و این رحمت و فضل من بر اوست، پس گوارا باد، گوارا باد بر بنده ام سوره شمس که در فضای مکه نازل شده است در واقع هشداری است به مشرکان و حتی مسلمانان مکه که مواظب اعمال خودشان باشند زیرا که اعمال است که انسان را سعادتمند و یا اهل شقاوت میکند. اگر انسان از پلیدیها دوری نکند باطنش به مرور زمان آلوده میگردد هر قدر بيشتر آلوده اش كند، محروميتش بيشتر مى شود، و آن گاه به عنوان شاهد داستان ثمود را ذكر مى كند كه به جرم اينكه پيامبرشان حضرت صالح علیهالسلام را تكذيب كرده، ناقه اى را كه مامور به حمايت از آن بودند كشتند، به عذاب استيصال و انقراض مبتلا شدند، و با نقل اين داستان به اهل مكه تعريض و توبيخ مى كند
