بهانه ها
در دلم بهانه ها قطارند.. کتانی های ممنوع آزادم میکنند دست دلم را می گیرم روی ریل هایی که که نه می آیند و نه میروند قدم میزنم دلم میرود... تومیایی... ما ریل های حسرت زده ایم در آرزوی اندکی رسیدن شاعر مهناز بهروزیان اجرا حسین ازادگان
برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید ورود/عضویت
